وقتی کسی را که دوستت دارد,

وقتی کسی را که دوستت دارد,
ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﺕ آزار میدهی...
او آرام آرام ﺧﺴﺘﻪ و شکسته ﻣﻴﺸود..
اما ﺗﺤﻤﻞ ﻣﻴﻜﻨد...
چون...
دوستت دارد...
ولی..
وقتی کاسه صبرش لبریز شد...
دیگر آرام آرام نمیرود..
بلکه یکباره میرود...
چنان رفتنی که بازگشتنی نیست...

تا تو بمانی و خاطرات شکسته شدن او...
هر روز مرورش میکنی...
چقدر او را شکستی و تحقیرش کردی...
و چه سخاوتمندانه, سکوت میکرد...

حالا نوبت توست...
دلتنگش میشوی...
هربار که به یادش افتادی , آتش میگیری..
با خرد شدنت خواهی فهمید, بارها و بارها , چگونه نابودش کردی !
و او چه عاشقانه دوستت داشت...!

خواهی فهمید که فقط تو آدم نبودی!

او هم بود.....