اون وقتایے ڪـہ اَخمات تو هــمـہ

اون وقتایے ڪـہ اَخمات تو هــمـہ
اون وقتایے ڪـہ ڪارات تو هــم گرہ مے خورہ و با عصبانیت دست میڪنے لایِ موهــات
اون وقتایے ڪـہ تو تراـ؋ـیڪے و زیرِ لب بـہ هــمـہ بد و بیراـہ میگے
اون وقتایے ڪـہ صدات از گلودرد گر؋ـتـہ
اون وقتایے ڪـہ از خستگے با لباسِ بیرون رو تخت میخوابے
اون وقتایے ڪـہ تـہ ریشت از بے حوصلگے شدہ ریش
اون وقتایے ڪـہ آستین اَمن چهــارخونـہ هــات مرتب تا نشدہ
اون وقتا ڪـہ لبت بـہ قربون صدقـہ باز نمیشـہ
اون وقتایے ڪـہ هــیچ دلے از نگاهــت نمے لرزہ
و
قند تو دلِ ڪسے آب نمے ڪنـہ قد و بالات..
بدون یڪے هــست ڪهــ،
پایِ عصبانیتات،
پایِ زیرِ لب حر؋ زدنات،
پایِ ناخوشیات،
پایِ خستگے هــات و پایِ تمومِ بے حوصلگے هــات
تموم قد وایسادهـ