خوُدم گُذاشتَم که بِره!

خوُدم گُذاشتَم که بِره!
با دستایِ خودم گذاشتم بِره :}
نه که مَن تموم کنم رابطَروُ ...
نه ، اون تَموم کردُ رفتْ !
اما مَن با پیگیر نشُدَن ،
گذاشتم کِه بره ...
نه کِه دیگه دوسِش نداشتِه باشَم؛
نه همچنان دلم میٓلرْزید براش =]
اما ترجیح دادَم توٓ سُکوتْ
دلم بلرزه براشُ توٓ دلم بگَم‌:
میمیرم برا خندِهاشْ =}
می تونِستم زنگ بزنَم ،
یه چیزی بِگم دلش بلرزِعُ برگردِه!
اما یه چیزایی یه روزی یِه جاییٓ،
باید تموم شَن بَرات ...
باید تمومش کنیُ پاشْ وایسیُ،
اِنقدر پاش وایستی
که واقعا تموم شَن برآت
گُذاشتم که بره ...
پشیمون نیٓستم اَما گاهٓی ،
توٓ تنهایی به خوُدم میگم :
خودم گذاشتم که بره =]