کاش همۀ ایرانیها یکبار به آمریکا بروند

کاش همۀ ایرانی‌ها یک‌بار به آمریکا بروند

🔹«من از ۱۲ سالگی در آمریکا زندگی می‌کردم. اما انگار نه انگار ۴۴ سال از عمرم را شهروند آنجا بودم و مالیات دادم. بی‌دلیل بازداشتم کردند، ۷ ماه در بدترین شرایط زندانی بودم و دست آخر هم اخراجم کردند.»

🔹مرد میانسال که قبل از هر چیز، چهرۀ آشفته و سر و صورت نامرتبش، نگاه‌ها را به‌سمتش می‌کشد، کلافه‌تر و بی‌قرارتر از آن است که پای پله‌های فرودگاه، تاب شرح ماجرا داشته باشد.

🔹با این حال می‌ایستد، با چشم‌های خسته و به خون نشسته‌اش به چشم‌هایمان خیره می‌شود و می‌گوید: «امروز جوانانی همراه ما به ایران برگشتند که در همین دو سه سال اخیر به امید زندگی بهتر به آمریکا پناه برده بودند اما دیدند همه‌اش فریب بود. یکی باید حقیقت را به جوان‌ها بگوید»...

🔹در روزی که سومین گروه ایرانیان اخراج‌شده از آمریکا، بعد از ماه‌ها بازداشت در شرایط سخت و غیرانسانی به وطن برگشتند، بعضی‌هایشان از پشت صحنه آمریکای زیبا و آزاد برایمان گفتند.

🔹«دو تا از خانم‌های اون پرواز رو هم اتفاقی توی سرویس بهداشتی دیدیم. اومده بودن لباس‌هایی که توی کمپ بهشون داده بودن رو عوض کنن و ظاهرشون رو مرتب کنن.

🔹بین خودشون صحبت می‌کردن و می‌گفتن: قربون آب ایران. قربون سرویس بهداشتی‌های ایران... بعد، یکی‌شون رو کرد به ما و گفت: کاش می‌شد همۀ ایرانی‌ها یه بار بتونن برن آمریکا. اصلا یه بار برن خارج از کشور. اون وقت می‌فهمن ایران یعنی چی.

🔹یکی می‌گفت بعد از ۳۰ سال سکونت در آمریکا، اخراج شدم. آن یکی می‌گفت من گرین کارت داشتم. مادری هم می‌گفت ۸ ماه است از پسرم بی‌خبرم...

#بهشت_آمریکا