بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
چله‌گیری یا چله نشینی یا همان اربعین‌ گیری، از توصیه‌های و آموزه‌های اسلام عزیز است، تا آنجا که حتی در ادبیات تربیتی و عرفانی، بسیار به آن اشاره شده است، چنان چه حافظ می‌ سراید:
سحرگه ره روی در سرزمینی
همی‌گفت این معما با قرینی
که ای صوفی شراب آن گه شود صاف
که در شیشه برآرد یا بماند اربعینی
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، در حدیثی فرمودند: مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعينَ صَباحا ظَهَرَت يَنابيعُ الحِكمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِ - هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند چشمه‌ هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى‌ شود.( نهج الفصاحه ص 738)
الف)- چله‌ای که موسوم به چله موسوی یا چله کلیمی است نیز ریشه در میقات حضرت موسی کلیم‌الله علیه‌السلام که در قرآن کریم آمده است و هیچ ربطی به کلیمی‌ها یا یهودی‌ها ندارد، چنان چه در یهودیت چنین چله‌ای وجود ندارد. زمان این چله، از از اول ذیقعده تا دهم ذی حجّه می‌باشد.
البته باید توجه داشت اگر چه کسی نمی‌تواند مثل ایشان چله نشینی کند، یعنی چهل روز بدون خوراک و آب و خوابیدن.
اما در دستورات خودسازی طی یک چله را توصیه کرده‌اند و این ایام را بهار چله نشینی گفته‌اند.
ب) - هدف اصلی از اربعین‌گیری یا چله‌ نشینی که در تمام طول سال می‌توان انجام داد، تمرین چهل روز بریدن از تعلقات دنیوی است، چه رسد به دور شدن از حرام‌ها؛ باشد که این چهل روز سبب شود تا آن حسنه یا حسناتی که انسان پیشه کرده، ملکه‌ او گردد. پس معنای آن چنین نیست که مثلاً کسی حتماً چهل روز به غاری رود یا در کنج خانه یا گوشه مسجدی عزلت بگیرد.
بلکه بحث، چهل روز اخلاص و بالتبع چهل روز مراقبت شدید است. در انجام واجبات، ترک محرمات، دقت در لقمه‌ای که می‌خورد، حرفی که می‌زند، کاری که می‌کند و ... .
حکایت: دوستی می‌گفت: در جوانی وقتی حدیث مَنْ اَخْلَصَ لِلّهِ اَرْبَعينَ صَباحا، ظَهَرَتْ يَنابيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلى لِسانِهِ - هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند، چشمه هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.(نهج الفصاحه، ح 2836)را خواندم، گفتم این بهترین دانشگاه و حوزه است. تصمیم گرفتم تا چهل روز خود را برای خدا خالص کنم. در همان روز اول، بدون این که کاری کرده باشم، به محض نیت، خدای کریم حکمتی را به قلبم افاضه کرد که بر زبانم نیز جاری شده است و به شما می‌گویم. و آن این بود که پس تا به حال چه می‌کردی که اکنون تصمیم گرفتی خودت را برای خدا خالص کنی؟ آیا تا به حال عمداً و سهواً به شرک آلوده بودی؟! ...(ادامه دارد...)