گل باش
گل باش
چه بر شاخِ تیغ داری در بیابان
چه بر زلفِ دختر بچه ای بازیگوش
که دمی شادمانت می شود و دمی بر سکوی پارک جایت میگذارد
گل باش
چه بر مزارِ مادری مهربان
و چه در دستانِ عاشقی بی قرار
گل باش
وعشق را در هوا پراکنده کن
حتی زیر پایِ عابرانِ سر به هوا
گل باش
و جاودانه بمان در ضمیر ناخودآگاه زندگی
چه بر شاخِ تیغ داری در بیابان
چه بر زلفِ دختر بچه ای بازیگوش
که دمی شادمانت می شود و دمی بر سکوی پارک جایت میگذارد
گل باش
چه بر مزارِ مادری مهربان
و چه در دستانِ عاشقی بی قرار
گل باش
وعشق را در هوا پراکنده کن
حتی زیر پایِ عابرانِ سر به هوا
گل باش
و جاودانه بمان در ضمیر ناخودآگاه زندگی
- ۱۸۶
- ۰۳ دی ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط