من این حال غریب را

من این حال غریب را ،


به تمام احوال جهان ترجیح می دهم . . . .


همین که تو ایستاده باشی پشت به باد ،


و من هر ثانیه با هر وزش ،


با وسوسه ی پریدن یا نپریدن توی آغوشت بجنگم . . . .


وقتی تمام زنان شهر ،


بی وسوسه وبی هیچ حال خوبی ،


آغوششان را نخ نما کرده اند . . . .


و تو اما با غرور کمرنگی ،


بر بالای بلندت ولبخندی بی تفاوت ،


اما آگاه،


بر لب هات ،


خودت را به کوچه ی علی چپ زده ای . . . .


"چقدر دیوانه ات شدن ساده تر می شود"