ای فرزند آدم! هرروز، روزی تو می‏ رسد، ولی بازهم غمگین می‏

ای فرزند آدم! هرروز، روزی تو می‏ رسد، ولی بازهم غمگین می‏ شوی، ولی از عمر تو کاسته می ‏شود، اما اندوهگین نمی‏ گردی. چیزی می‏ طلبی که تو را به طغیان می ‏کشد، در حالی که به ‏اندازه کفایت داری.