بیا که موی تو را بر نسیم بُگذارم

بیا که موی تو را بر نسیم بُگذارم
که درد و غصه و غم را ، عقیم بگذارم

بیا عزیز دلم ! تا که باز با لبخند
دوباره ، آخر اسم تو ، "میم" بگذارم

اگر جنون منی ، لازم است بعد از این
تو را مقابل عقل سلیم بگذارم

من از دل تو نخواهم گذشت اگر حتی
که سر به روی کلوخ و گلیم بگذارم

بیا ، اگر تو نباشی ، دوباره مجبورم
که نام وضعیتم را "وخیم" بگذارم