"... بی بی های ما٬ پای دار قالی حرف هایی میزدند.

"... بی بی های ما٬ پای دار قالی حرف هایی میزدند.
می گفتند : تار و پودی که زنِ آبستن ابزار زده باشد٬ شل و وارفته است ؛
فرشی که پیرزن بافته باشد گرم است و برای زمستان خوب است ؛
فرشِ دخترِ مجرّد٬ تیز رنگ است و چشم را میزند ؛
اما همان ها میگفتند : که امان از قالی نوعروس و دختر عاشق... !
نقشش هزار راه می برد آدم را ؛ نقشش غلط است٬ مُرغش سر میکند توی گُل و گُلش می رود زیر بال و پر مرغ...
اما عوضش تا بخواهی جان دارد..."

قیدار، رضا امیرخانی