بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
ایمان در حال :
ایمان واقعی در حال معنا می‌دهد نه در گذشته. وقتی قرآن می‌گوید - يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا - ای کسانی‌ که ایمان آورده‌اید، ایمان بیاورید!(سوره نساء بخشی از آیه 136)
این بدان معناست که پیوسته در حال باشید و به گذشته و ایمانی که در گذشته داشته‌اید اکتفا نکنید.
چه ایمان واقعی امری زنده و جاری است و آنْ به آنْ خود را تجدید می کند.
ایمان امری فزاینده است. فَزَادَهُمْ إِيمَانًا -(سوره آل عمران بخشی از آیه 173)
برای یک سالک فرزانه ایمان امروزش همان ایمان دیروز نیست.او در جریان ایمان جاری است. پیوسته نو میشود. پیوسته بر او و بر آگاهی و معرفتش افزوده می‌گردد.
ای دوست، ایمان نجات‌ بخشی که قرآن می گوید در حال معنا دارد. پویاست. زیرا زندگی پویاست. و تنها این ایمان است که باعث ارتقاء شعور می‌گردد.
ایمان،صرفاً براساس گذشته، میشود عقیده. می‌شود ایدئولوژی. حال آنکه سخن قرآن از عقیده و ایدئولوژی نیست.
سخن از ایمان زنده و فی‌الحال است. حتی یک آیه در قرآن نمی‌یابی که بگوید؛ به خدا و روز جزا عقیده داشته باشید! بلکه می‌فرماید ایمان داشته باشید.
و ایمان عقیده نیست. آن امر دیگری است. تو نمی‌توانی از ایمان در حال، عقیده و ایدئولوژی خشک و لایتغیر بسازی. این ناممکن است. زیرا در ایمان در حال، مدام جریان حیات و آگاهی‌ها و انرژی‌هایش آنْ به آنْ در حال تغییر و شدن هستند. ایمان در حال، یعنی زنده بودن، زنده دیدن، و زنده جاری شدن. ایمان در حال، دریافت زنده است. همان سیر الی‌الله است.