به چشمانت قسم آوارگی را دوست دارم

به چشمانت قسم آوارگی را دوست دارم
میان بازوانت هرزگی را دوست دارم

سکوتم من,سکوتم من, سکوتم من،سکوتم
که با لبخند تو افسردگی را دوست دارم

تو بارانی و آبادی و من دشت کویرم
نمی باری به من،من تشنگی را دوست دارم

جنون میریزد از چشمم به روی چشمهایت
هراسی نیست چون دیوانگی را دوست دارم

دل آزرده شدم از دست تو بسیار اما
عجب از این دلم ،آزردگی را دوست دارم