تو

تو
آرام آمدی
نرم وبی صدا
مثل قطره های باران بر قلبم چکیدی
به سان برف ارام ارام درمن ذوب شدی
تکه ای از وجودم شدی
در این سنگستان
.
.
.
.
نمیدانم تورا چه بنامم
توکه آمدی
آرام شدم
چیزی درونم زمزمه کرد این
آغاز ((دوست داشتن))است