بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
القاب زشت :
عادت برخی که در تعلیم و تربیت خود نکوشیده‌اند و در گفتار بی‌ادب میباشند، خواندن یکدیگر یا یاد دیگران با القاب زشت می‌باشد!
القاب زشتی چون:نامرد، بی‌مروّت، لعنتی، بی‌پدر، پدر سوخته، و حتی مادر فلان، از زشت‌ترین القاب رایج بین چنین افرادی میباشد،تا جایی که دوستان خود رانیز با این القاب میخوانند!
ممکن است کافر را بی‌دین و ایمان - سارق را دزد - جنایتکار را جانی -و اهل فسق و قجور علنی را فاسد بخوانید؛ اینها به کار بردن القاب زشت نیست، بلکه توصیفی منطبق با واقعیت است، چنان که حق تعالی برخی را -كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ - مانند چهارپا، بلکه گمراه‌تر توصیف نموده است، چرا که هنوز از مرتبۀ حیوانیت و زندگی حیوانی، یک قدم نیز به عرصۀ انسانیت وارد نشده‌اند، اما وقتی کسی در جمع مسلمانان و مؤمنان قرار گرفته است، نباید او را با القاب زشت صدا کرد و یا با القاب ناپسند از او یاد نمود.
توبه :
توبه در لغت به معنای بازگشت است، چنان که از اسم‌های حق تعالی توّاب می باشد، یعنی بسیار روی لطف، مغفرت و رحمت خود را به سوی بندگانش باز می گرداند. اما توبه بندگان در برابر گناه، به معنای ترک گناه وبازگشت ازگناه به سوی خداوند متعال می‌باشد.
فرمود: کسانی که در گذشته مرتکب این رفتارهای ناپسند شده‌اند، اگر توبه نکنند، ظالم می‌باشند، چرا که هم به خود شان و هم به دیگران، ظلم روا داشته‌اند و از کردۀ خود نیز پشیمان نشده‌اند!
اخلاق مواضع نظری و عملی مؤمن :
مؤمنی که می‌خواهد و می‌کوشد تا مُتخلق به اخلاق الله گردد تا نه تنها مرضی او شود، بلکه محبوب‌تر و مقرب‌تر گردد، در فراگیری و عمل به تمامی احکام و تربیت إلهی جدیت دارد. او هرگز کسی به ویژه مسلمان یا مؤمنی را مسخره نمی‌کند - از آنها عیبجویی نمی‌نماید و عیب‌شان را به صورت حضوری، با گفتار، رفتار یا حتی در فضای مجازی، فریاد نمی‌زند و دیگران را با القاب زشت نمی‌خواند! (پایان)