.

.
همیشه می گفت، ببین... هوا رو بو بکش... ببین ماه آذر چه عطری داره..
دیوانه بود!
آذر ماه هیچ عطر بویی نداشت جز سوز و سرمایی که نوید زمستان را می داد. من اخم می کردم و یقه پالتوام را بالا می دادم...
می گفت، ماه آخر پاییزه... عطر عاشقی داره دیوونه... درختا... بارونش... حتی سوز و سرماش میگه چتر نمی خواد... یه قلب عاشق می خواد یه همراه... اون وقت کل دنیا میشه جاده و انتها نداره...
شاید دیوانه بود... اما راست می گفت.
کل دنیا را در همان آخرین ماه پاییز با او قدم زدم.
لعنتی انگار تمام نمی شد جاده عشق...