استاد پناهیان ضدانقلاب هم از قدرتسردار ایرانی لذتمیب
استاد پناهیان : ضدانقلاب هم از قدرتسردار ایرانی لذتمیبرد
ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﺸﺮﻕ، ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﻣﺠﻠﺲِ ﯾﺎﺯﺩﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺭﻩ «ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﻩٔ ﻫﻨﺮ ﻭ ﺣﻤﺎﺳﻪ» ﺑﺎ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺣﺠﺖﺍﻹﺳﻼﻡ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﭘﻨﺎﻫﯿﺎﻥ، ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﭘﺮﯾﺲ ﻭﻟﯿﻌﺼﺮِ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺷﺪ.
ﺧﻼﺻﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺭﺍ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﺬﺭﺍﻧﯿﺪ:
ﺑﺤﺚ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺣﻖﻃﻠﺒﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﮑﻠﯿﻒﺷﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍﺣﺖﺗﺮ ﺍﺳﺖ؛ ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺗﺮﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﻤﯿﻦﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ، ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺑﯿﺎﻓﺮﯾﻨﯿﻢ، ﯾﮏ ﻋﻨﺎﺻﺮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺁﻥﻫﺎ ﻏﻔﻠﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ. ﻣﺜﻼً ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺣﺮﻑ ﺣﻘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎ ﯾﮏ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﺎﻃﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻘﺪﺭ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻟِﻪ ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺍﯾﻦ، ﮐﺎﺭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺣﻖ ﺷﺪ ﯾﺎ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺷﺪ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯽﺻﺒﺮﺍﻧﻪ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺍﻓﺸﺎﮔﺮﯼ ﮐﻨﺪ، ﺣﺘﯽ ﺍﻓﺸﺎﮔﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻞ؛ ﺁﻥﻫﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺷﺪ ﺑﺮﺳﯿﻢ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺷﮑﺮ ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﻪﺟﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﺣﻖ، ﻫﻤﯿﻦ ﺻﺒﺮﻫﺎ ﺍﺳﺖ، ﺷﮑﺮ ﺣﻖ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺣﻖﺧﻮﺍﻫﯽ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﻣﻮﻻﯼ ﻣﺎ ﺗﺸﺮﯾﻒﻓﺮﻣﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺄﺧﯿﺮ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﯾﻢ.
ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﻼ ﺍﺯ ﺷﮑﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺷﺎﮐﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ ﺑﻪﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﻪ، ﻗﺼﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎﺳﺖ. ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ «ﺷُﮑﺮ ﺩﺭ ﻧﻌﻤﺖ» ﺍﺯ «ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﻼ» ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻧﻌﻤﺖ ﺣﻖﻃﻠﺒﯽ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺣﻖ، ﺻﺒﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﻪﻣﺜﺎﺑﻪ ﺷﮑﺮ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺗﻠﻘﯽ ﮐﺮﺩ.
ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ ﻫﻢ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻘﺘﺪﺭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺆﻣﻦ ﺗﺎ ﺩﻡ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽﺯﻧﻨﺪ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ؛ ﯾﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺘّﻬﻤﺶ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﯾﺎ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻭ ﺍﺳﺘﻬﺰﺍ ﻫﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺧﺐ ﺍﯾﻦ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺗﺎ ﺩﻡ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﯽ ﺍﻵﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ، ﻗﺪﺭﺗﯽ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺿﺪّﺍﻧﻘﻼﺑﺶ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺷﻨﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻫﻤﻪ ﻟﺮﺯﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻟﺬﺕ ﻣﯽﺑﺮﺩ. ﺧﺐ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻖ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ، ﻭﻟﯽ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻵﻥ ﻫﻢ ﺩﺭﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮﺩﻭﯼ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻭﺭﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﺳﭙﺮﯼ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﻬّﺰ ﺑﮑﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺘﯽ ﺑﺸﻮﯾﻢ.
ﺍﮔﺮ ﻭﻟﻊ ﺟﺬﺏ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ
ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﯽ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎ ﺍﻵﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪٔ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﭘﺲ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺭﺳﺪ. ﺻﺮﻓﺎً ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﻌﻪٔﺻﺪﺭ ﺭﺍ ﺍﻵﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﺸﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻗﺸﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺑﮑﻨﯿﻢ، ﺳﻌﻪٔﺻﺪﺭ ﻭ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻭ ﻭﻟﻊ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﻏﺎﻓﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﮑﻨﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪٔ ﻣﺴﯿﺮ ﺣﻖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ. ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﻗﻠّﯿﺖﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻏﺮﺑﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ.
ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺣﻤﺎﺳﻪﮔﺮﺍﻥ، ﺣﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ، ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺗﺮﮐﯿﺐ، ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻓﻮﻕﺍﻟﻌﺎﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽﻓﻬﻤﻨﺪ. ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺍﺳﻼﻡ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: «ﻻُﺧْﺒِﺮَﻧَّﮑُﻢْ ﻋَﻠﯽ ﻣَﻦْ ﺗَﺤْﺮِﻡُ ﺍﻟﻨّﺎﺭُ ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻏَﺪﺁ؟»، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻢ؟ «ﻋَﻠﯽ ﮐُﻞِّ ﻫَﯿِّﻦٌ ﻟَﯿِّﻦٌ ﻗَﺮﯾﺐٍ ﺳَﻬْﻞٍ»، ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺻﻤﯿﻤﯽ، ﺳﻬﻞﺍﻟﻮﺻﻮﻝ، ﻧﺮﻡ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑﭘﺬﯾﺮ ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺭﺍ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﻤﯽﺑﺮﺩ. ﻣﺎ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽﺭﻭﯾﻢ، ﺑﺎ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺻﻼﺑﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ، ﺑﺎ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ. ﻇﺮﻓﯿﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟ ﺁﺩﻡ ﻧﺮﻣﯽ ﺍﺳﺖ. ﻧﯿﺶ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺰﻧﯿﺪ، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺶ ﻧﻤﯽﺯﻧﺪ. ﻏﯿﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ، ﻏﯿﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺷﻤﺎ ﺣﺮﻑ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺯﺩ. ﻣﻘﺘﺪﺭِ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻨﯿﻢ. ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﻢ. ﭘﺲ ﺻﻼﺑﺖ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﺩ، ﮐﺎﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﺍﺳﺖ. ﺣﻤﺎﺳﻪﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽﺳﺎﺯﻧﺪ؟ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻤﺎﺳﻪﺷﺎﻥ، ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦﺩﻭ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﯿﻢ
ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺁﻗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ(ﻋﺠّﻞﺍﻟﻠﻪﺗﻌﺎﻟﯽﻓﺮﺟﻪﺍﻟﺸﺮﯾﻒ) ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﺳﯿﺼﺪﻭﺳﯿﺰﺩﻩ ﺁﺩﻡ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﺑﻪ ﺁﻗﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺑﺪﻫﯿﻢ؟ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺼﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﺯ ﻣﺎ ﯾﮏ ﻇﺮﻓﯿﺖﻫﺎﯼ ﻓﻮﻕﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻨ
ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻣﺸﺮﻕ، ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﻣﺠﻠﺲِ ﯾﺎﺯﺩﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺭﻩ «ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﻩٔ ﻫﻨﺮ ﻭ ﺣﻤﺎﺳﻪ» ﺑﺎ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺣﺠﺖﺍﻹﺳﻼﻡ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﭘﻨﺎﻫﯿﺎﻥ، ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﭘﺮﯾﺲ ﻭﻟﯿﻌﺼﺮِ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﺷﺪ.
ﺧﻼﺻﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺭﺍ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﺬﺭﺍﻧﯿﺪ:
ﺑﺤﺚ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺣﻖﻃﻠﺒﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﮑﻠﯿﻒﺷﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍﺣﺖﺗﺮ ﺍﺳﺖ؛ ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩﺗﺮﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﻤﯿﻦﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ، ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺑﯿﺎﻓﺮﯾﻨﯿﻢ، ﯾﮏ ﻋﻨﺎﺻﺮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺁﻥﻫﺎ ﻏﻔﻠﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ. ﻣﺜﻼً ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺣﺮﻑ ﺣﻘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎ ﯾﮏ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﺎﻃﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻘﺪﺭ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻟِﻪ ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺍﯾﻦ، ﮐﺎﺭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺣﻖ ﺷﺪ ﯾﺎ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺷﺪ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯽﺻﺒﺮﺍﻧﻪ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺍﻓﺸﺎﮔﺮﯼ ﮐﻨﺪ، ﺣﺘﯽ ﺍﻓﺸﺎﮔﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻞ؛ ﺁﻥﻫﻢ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺷﺪ ﺑﺮﺳﯿﻢ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺷﮑﺮ ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﻪﺟﺎ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﮑﺮ ﺣﻖ، ﻫﻤﯿﻦ ﺻﺒﺮﻫﺎ ﺍﺳﺖ، ﺷﮑﺮ ﺣﻖ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺣﻖﺧﻮﺍﻫﯽ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﻣﻮﻻﯼ ﻣﺎ ﺗﺸﺮﯾﻒﻓﺮﻣﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺄﺧﯿﺮ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﯾﻢ.
ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﻼ ﺍﺯ ﺷﮑﺮ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺷﺎﮐﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ ﺑﻪﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﻪ، ﻗﺼﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎﺳﺖ. ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ «ﺷُﮑﺮ ﺩﺭ ﻧﻌﻤﺖ» ﺍﺯ «ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﻼ» ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﻧﻌﻤﺖ ﺣﻖﻃﻠﺒﯽ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺣﻖ، ﺻﺒﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﻪﻣﺜﺎﺑﻪ ﺷﮑﺮ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺗﻠﻘﯽ ﮐﺮﺩ.
ﻣﺆﻣﻨﺎﻥ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ ﻫﻢ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻘﺘﺪﺭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺆﻣﻦ ﺗﺎ ﺩﻡ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽﺯﻧﻨﺪ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﻧﺎﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ؛ ﯾﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺘّﻬﻤﺶ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﯾﺎ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ. ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺣﺰﺏﺍﻟﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻭ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻭ ﺍﺳﺘﻬﺰﺍ ﻫﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺧﺐ ﺍﯾﻦ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺗﺎ ﺩﻡ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﻭﻟﯽ ﺍﻵﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ، ﻗﺪﺭﺗﯽ ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺿﺪّﺍﻧﻘﻼﺑﺶ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺷﻨﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻫﻤﻪ ﻟﺮﺯﻩ ﻣﯽﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﻟﺬﺕ ﻣﯽﺑﺮﺩ. ﺧﺐ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻖ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ، ﻭﻟﯽ ﻗﺪﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻵﻥ ﻫﻢ ﺩﺭﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮﺩﻭﯼ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻭﺭﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﺳﭙﺮﯼ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﻬّﺰ ﺑﮑﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺘﯽ ﺑﺸﻮﯾﻢ.
ﺍﮔﺮ ﻭﻟﻊ ﺟﺬﺏ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ
ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﯽ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎ ﺍﻵﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪٔ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﭘﺲ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﭼﻪ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﯽﺭﺳﺪ. ﺻﺮﻓﺎً ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﻌﻪٔﺻﺪﺭ ﺭﺍ ﺍﻵﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﺸﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻗﺸﺮ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺑﮑﻨﯿﻢ، ﺳﻌﻪٔﺻﺪﺭ ﻭ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻭ ﻭﻟﻊ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﻏﺎﻓﻞﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﮑﻨﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪٔ ﻣﺴﯿﺮ ﺣﻖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ، ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ. ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﮐﺜﺮﯾﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﻗﻠّﯿﺖﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻏﺮﺑﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ.
ﺍﺩﻋﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺣﻤﺎﺳﻪﮔﺮﺍﻥ، ﺣﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ، ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺗﺮﮐﯿﺐ، ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻓﻮﻕﺍﻟﻌﺎﺩﻩﺍﯼ ﺍﺳﺖ. ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽﻓﻬﻤﻨﺪ. ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺍﺳﻼﻡ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: «ﻻُﺧْﺒِﺮَﻧَّﮑُﻢْ ﻋَﻠﯽ ﻣَﻦْ ﺗَﺤْﺮِﻡُ ﺍﻟﻨّﺎﺭُ ﻋَﻠَﯿْﻪِ ﻏَﺪﺁ؟»، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺁﺗﺶ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﺮ ﺍﻭ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻢ؟ «ﻋَﻠﯽ ﮐُﻞِّ ﻫَﯿِّﻦٌ ﻟَﯿِّﻦٌ ﻗَﺮﯾﺐٍ ﺳَﻬْﻞٍ»، ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺻﻤﯿﻤﯽ، ﺳﻬﻞﺍﻟﻮﺻﻮﻝ، ﻧﺮﻡ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑﭘﺬﯾﺮ ﺍﺳﺖ. ﺧﺪﺍ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺭﺍ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﻤﯽﺑﺮﺩ. ﻣﺎ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﯽﺭﻭﯾﻢ، ﺑﺎ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺻﻼﺑﺖ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ، ﺑﺎ ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺎ ﻇﺮﻓﯿﺖ. ﻇﺮﻓﯿﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟ ﺁﺩﻡ ﻧﺮﻣﯽ ﺍﺳﺖ. ﻧﯿﺶ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺰﻧﯿﺪ، ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺶ ﻧﻤﯽﺯﻧﺪ. ﻏﯿﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﺪ، ﻏﯿﺮﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺷﻤﺎ ﺣﺮﻑ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺯﺩ. ﻣﻘﺘﺪﺭِ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﻨﯿﻢ. ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﯿﺎﻭﺭﯾﻢ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯿﻢ. ﭘﺲ ﺻﻼﺑﺖ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﺩ، ﮐﺎﺭ ﺳﺨﺘﯽ ﺍﺳﺖ. ﺣﻤﺎﺳﻪﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽﺳﺎﺯﻧﺪ؟ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻤﺎﺳﻪﺷﺎﻥ، ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦﺩﻭ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﻣﺆﻣﻨﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﯿﻢ
ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺁﻗﺎ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ(ﻋﺠّﻞﺍﻟﻠﻪﺗﻌﺎﻟﯽﻓﺮﺟﻪﺍﻟﺸﺮﯾﻒ) ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﺳﯿﺼﺪﻭﺳﯿﺰﺩﻩ ﺁﺩﻡ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﺑﻪ ﺁﻗﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺑﺪﻫﯿﻢ؟ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺼﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﺯ ﻣﺎ ﯾﮏ ﻇﺮﻓﯿﺖﻫﺎﯼ ﻓﻮﻕﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻨ
- ۱.۱k
- ۰۶ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط