چه محترمانه بدست میگیری

چه محترمانه بدست میگیری

هلال نازک این دسته فنجان را

چه با ادب و لطفِ رفتاری

به لب سرخِ گلت می بری

دل

و

جان

را
نگاه کن چه به نرمی؛

به آرامی؛

به طعم اصیل قهوه،

محبتی داری!
برابر هر سرِ انگشت گلبرگت،

به گرمی فنجان...، ارادتی داری...،
.

گلی؛

به روی نگار،

لبخند بزن؛

دست بکش

بوسه بده

حرف بزن! .

ظرافت این وجود لطیف

به جان سپردنیست... .


-
قهوه نوش
-
از سری نوشته های #بهداد