برخی عشق را به دو قسم «عشقِ اکبر» و «عشقِ اصغر» تقسیم نمو

برخی عشق را به دو قسم «عشقِ اکبر» و «عشقِ اصغر» تقسیم نموده اند. محبت اولی عشق به دوست حقیقی است کسی که با عشق بخود و حبِ به ذات جهان را آفرید و عشق را در تمام هستی از جمله انسان جاری کرد و عشق به خود را در فطرت انسان بودیعت نهاد که عشق به «بودِ مطلق» و «نمودِ آن بودِ مطلق» است. عشق اصغر پل و گذرگاهی برای رسیدن به عشق اکبر و کمال و جمال محض است و عشق به «نمودها» است تا به عشق به «بود و نمود» منتهی گردد.


جمله «معشوق» است و «عاشق» پرده ای
زنده معشوق است و عاشق مرده ای !




به نقل از:
-میرزا احمد آشتیانی سرّ سلوک، ترجمۀ محمد جواد رودگر، ص 302.