شهرستان بوکان_بخش چهارم
شهرستان بوکان_بخش چهارم
در کتاب ظفرنامه تیموری جلد دوم، بوکان و بوری از فرزندان جغتای مغول بودند که بوکان در تواریخ دیده نشده، ولی پسری داشت به اسم «مواتوگان» که در سال ۶۱۷ ه. ق/ ۱۲۲۱ به هنگام محاصره بامیان به قتل رسید.
در سدههای دوازدهم و سیزدهم هجری قمری بنا به روایتی، ایل خلکی هنگام قشلاق وییلاق در منطقهٔ که تمام اطراف آن نیزار و زمین مرطوب و باتلاقی بوده است همچنین چشمهٔ در اطراف آن واقع بود که علی مردان بیگ (رهبر ایل) خانواده و ایل خود را در این مکان سکان داده و روستای ساخته است و به اسم بوکان نامگذاری کرد. بنا به روایت آنها، یکی از ساکنان روستا که به قصد آوردن آب از آن چشمه؛ راهی آن جا بود با عدهای برخورد کرده از او پرسیدهاند که کجا میخواهی بروی؟ او در پاسخ گفته: «ده چم بو کانی» یعنی به چشمه میروم. شاید جهت سلیس بودن و خوش آهنگ بودن، به مرور زمان حرف (ی) از آن واژه حذف شده و نهایتاً آن مکان و به عبارتی نام آن روستا بوکان شده است.
#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت
در کتاب ظفرنامه تیموری جلد دوم، بوکان و بوری از فرزندان جغتای مغول بودند که بوکان در تواریخ دیده نشده، ولی پسری داشت به اسم «مواتوگان» که در سال ۶۱۷ ه. ق/ ۱۲۲۱ به هنگام محاصره بامیان به قتل رسید.
در سدههای دوازدهم و سیزدهم هجری قمری بنا به روایتی، ایل خلکی هنگام قشلاق وییلاق در منطقهٔ که تمام اطراف آن نیزار و زمین مرطوب و باتلاقی بوده است همچنین چشمهٔ در اطراف آن واقع بود که علی مردان بیگ (رهبر ایل) خانواده و ایل خود را در این مکان سکان داده و روستای ساخته است و به اسم بوکان نامگذاری کرد. بنا به روایت آنها، یکی از ساکنان روستا که به قصد آوردن آب از آن چشمه؛ راهی آن جا بود با عدهای برخورد کرده از او پرسیدهاند که کجا میخواهی بروی؟ او در پاسخ گفته: «ده چم بو کانی» یعنی به چشمه میروم. شاید جهت سلیس بودن و خوش آهنگ بودن، به مرور زمان حرف (ی) از آن واژه حذف شده و نهایتاً آن مکان و به عبارتی نام آن روستا بوکان شده است.
#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت
- ۵۱۵
- ۱۸ مهر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط