*(امام هادی النقی المتوکل علیه السلام)*

*(امام هادی النقی المتوکل علیه السلام)*
*(معجزه شماره۲)*
*(بسم الله الرحمن الرحیم)*
امام هادی علیه السلام گاه اراده میکرد که از طریق کرامت،قدرت ولایت تکوینی خویش رابه ستمگران خویش نشان دهد که از جمله،مورد زیل است:متوکل عباسی برای تهدید و ارعاب حضرت اورا احضار کرد،ودستور داد هر یک از سپاهیانش کیسه خود راپر از خاک قرمز کنند ودر جای خاصی بریزند.
تعداد سپاه او که نود هزار نفربود،خاکهای کیسه هایشان را روی هم ریختند وتل بزرگی از خاک را ایجاد کردند.متوکل با امام هادی علیه السلام روی آن خاک قرار گرفتند،و لشگریان او درحالی که به سلاح روز مسلح بودند دربرابر آنان رژه گرفتند.
خلیفه ستمگر عباسی از این طریق می خواست آن حضرت را مرعوب سازد واز قیام علیه خود باز دارد،حضرت برای خنثی نمودن این نقشه،به متوکل روکرد وفرمود:«آیامی خواهی سربازان و لشگریان مرا ببینی؟»
متوکل که احتمال نمی داد حضرتش سرباز و سلاح داشته باشد،یکوقت متوجه شد که میان زمین و آسمان پر از ملاىٔک مسلح شده،وهمگی دربرابرآن حضرت آماده اطاعت می باشند.آن ستمگر از دیدن آنهمه نیروی رزمی به وحشت افتاد،و از ترس غش کرد.
وقتی به هوش آمد،حضرت فرمود:«در دنیا باشما منقشه نمیکنیم[چراکه]ما مشغول آخرت هستیم،پس آنچه گمان می کنی درست نیست.»(الخراىٔج والجراىٔح راوندی،ص۰۰۴،شماره ۶)