نام رمان حامیام باش

نام رمان : حامیام باش
نویسنده samira behdad : کاربر
ژانر : اجتماعی ، عاشقانه ، معمایی
سطح رمان : نیمهحرفهای
ناظر - : کآف جانا -
مقدمه
لیوان سرامیکی را به لبهایم نزدیک میکنم . بوی هِل در بینیام میپیچد . چای خوشطعم را در
سکوت مینوشم . به مجسمهی آویزان آشپزخانه خیره میمانم و در افکارم غرق میشوم . ذهن بیمارم
خالی و تهی از هر چیزی است . گاهی فراموشی آنقدرها هم که به نظر میرسد بد نیست . گاهی باید
فراموش کرد ، گذشت ، رفت و زندگی کرد . دنیای آدمبزرگها پر است از خاطراتی تلخ و شیرین که
بعضیها خاطره میشوند در پستوی ذهن و بعضیها خودبهخود فراموش میشوند . چه کسی گفته است
وقت طالست؟ مزهمزهاش کردهام ، مزهی الـ*کـل میدهد؛ ثانیه به ثانیهات را میسوزاند و به عمق
وجودت رسوخ میکند . مـسـ*ـت مسـ*ـتت میکند و تا چشم باز کنی ، میبینی تو ماندی و خماری از
دست دادن یک عمر!
***
فصل اول
حامی
صدای جیغ ممتد زنی که فریاد میزد «حامی» ، پسزمینهی تصاویر درهم و آشفتهی ذهنش شده بود .
شقیقههایش نبض گرفته بودند و مغزش در حال انفجار بود . انفجاری که اگر رخ میداد ، زمین و زمان
از صدای فریاد و ناله و چهرههای بدون صورت ذهنش پر میشد . محتویات معدهاش به حلقش هجوم
آوردند . تالش کرد تا آرام بماند ، بدون حرکت و ثابت ماند . لحظاتی پس از آن ، انقالب معدهاش آرام
گرفت و تنها سوزش ته گلو و تلخی بدمزهای در دهانش باقی ماند . چشمهای دردناکش را روی هم
فشرد و کالفه از ناتوانیاش در کنترل تصاویر هجومآورده به ذهنش ، کف دستهایش را روی صورتش
گذاشت . پس از چند ثانیه ، گرمای مایعی روی دستهایش ، باعث شد تا چشمهایش را باز کند و از خیر
یادآوری آن تصاویر لعنتی که مثل شبکهای برفکی در ذهنش پخش میشدند ، بگذرد . دستهایش را از
روی صورتش برداشت . سرخی چند قطره خون ، مانند پتکی روی سرش آوار شد . لعنتی! آخر این





https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ad%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d8%b4-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/