(یکمی درد دل باخودم )

(یکمی درد دل باخودم )
وقتی کوچیک بودیم همش آرزو داشتیم زودتر بزرگ بشیم,,,
.
.
.
دانشگاه بریم , بعد سربازی دنبال شغل مناسب,, بعدش ازدواج,,
بعد بچه دار شدن,, واسه اونایی که به هر دلیلی بچه دار نمی شدن ,,
اونایی هم که بچه دار میشن باز آروزی اینکه بچه هاشون به خوبی بزرگ کنن, سعی کنن بهترین امکانات در اختیارشون بزارن,, به قول معروف نزارن آب تو دلشون تکون بخوره , ,,
بعد که همه اینارو انجام دادی,,, تازه میبنی که از خیلی از آروزهای شخصی خودت خواسته یا ناخواسته گذشتی. چون چاره دیگه نداشتی,,,, به خاطر زندگی مشترک و تعهدی که هممون بهش اعتقاد داریم,,,
با خودم فکر میکنم پس دلیل به دنیا اومدن مون چی بود؟
اینکه همش هر روز بیدار بشیم به همدیگه سلام کنیم,, از خدا تشکر کنیم که یه روز دیگه زنده ایم و فرصت داریم که جبران دیروز کنیم ؟
البته همه اینا به نظرمنم خیلی خوبه,, ولی
از این همه روزهای تکراری چیزی عایدمون نمیشه,,,
روزهای که متاسفانه خیلی دنبال عشق های پوشالی و دوست داشتن های یک روزه هستن,, اینکه یه عده زیادی دنبال کلاه گذاشتن سر دیگران هستن,,, دروغ و خیانت و دزدی و ربا و هزاران هزار واژه منفی تو این مملکت داره بیداد میکنه,,,
اونوقت با خودم فکر میکنم , ؟؟
.
.
.
هر روز که بعد از ظهر تو مسیر دارم میرم خونه,,, دیدن یک صحنه واسم تکرار میشه ولی هر روز بیشتر تو فکر میرم,,,
یه خانم مسن که بین 70 تا 80 سال سن داره, کنار در خونشون رو یک صندلی نشسته و عابران و ماشینهای عبوری رو نگاه میکنه,,,,,
با خودم میگم اینم از نتیجه زندگی ,,, اون همه تلاش, دوندگی و,,,,,
تازه این بنده خدا هنوز سالمه , بیماری لاعلاج و آلزایمر و,,,, نداره,,,
فقط از سر تنهایی میاد بیرون و منتظر چیز دیگه ای نیست جز,,,,,,
.
حرف و درد دل زیاده,, ولی خدا آخر و عاقبت هممون ختم بخیر کنه ,,
از این میترسم که آخرش هم واسه کارهای که از رو اجبار یا ندونم کاری انجام دادیم بریم جهنم و تا دنیا هست تو آتیش جهنم بسوزیم. ,,,
خدایا ,, امیدم فقط به خودت هست,, توی که چاره همه درد های نا امیدها هستی , ,,

(مشهد 95/04/26)