#پیوند_و_پیمان_در_دین_زرتشتی #قسمت1 

#پیوند_و_پیمان_در_دین_زرتشتی #قسمت1 
پیوند میان زن و مرد، آیینی است سپنتایی و اهورایی، پیوند دو تن و دو روان از برای زندگی بخشیدن و پایدار ساختن آفرینش که نیروهای هستی‌بخش و هستی‌بان اهورایی و هم کشش و مهر و پیوند و پیمان آن را پشتیبانی و پاسداری می نمایند.

پیمان بستن و پیمان‌داری یکی از ارج‌مندترین ویژگی‌های فرهنگی ما زرتشتیان بوده که امری وجدانی و انسانی است و میوه‌ی آن هم نیکی و شادی و خشنودی است و پیمان‌شکنی هم گناهی است بزرگ. فردوسی، سخنسرای نامی ما از زبان فرهنگ نیاکانمان سروده است:

ز پیمان نگردند ایرانیان وزین در کنون نیست بیم زیان

به رسم کیان نیز پیمان گرفت  وفا در دل و مهر در جان گرفت

حلقه و انگشتری نامزدی و اروسی هم که در دست یکدیگر می‌کنیم به نشانه‌ی همین پیمان بستن است

فکر کنم شعر رو درست نوشتم :-)