"تحویل "بگیر؛

"تحویل "بگیر؛
سالی که نو میشود
و تویی که از نو نیستی!
شبیه تُنگِ پر از آبی که عید نشده ماهیِ قرمزش میمیرد!
شبیه سبزه ای که درست شب بیستُ نهم سرما میزند!
سیبی که کال چیده اند
و ...
می دانی؛
"نداشتنت "همان بغضی ست
که تا <<حول حالنا>> می خوانند میشکند!