تو دیدی حامد جوونی که بی شماره غمش..

تو دیدی حامد جوونی که بی شماره غمش..

این جوونی شطرنجی که کیش و مات تهش..

جوونی که روش نا امیدی دربست سواره..

پل پشت سرش ریخته راه برگشت نداره..

همچون دو خط موازی با نقش و طرح سفال..

همچون دو سیبی که سوخته در حد طعم زغال..

همچون قهوه ای که تو فنجون نقش نمی بنده..

همون فالی که دروغه و بخت نمی چرخه..

تو دیدی جوونی که اهل قمار و شوخی نیست..

نه اهل مواده اون فقط خمار موسیقیست..

چه شبایی که سیگار به لب بیدار نشسته..

چه روزایی که تو خیابون گیتار به دسته..