تمام دار و ندارم ٬ فدایت آن لحظه

تمام دار و ندارم ٬ فدایت آن لحظه
که دل دهی به غزلهای عاشقانه‌ی من
به لطف عشق تو آمد- غزل غزل - به سراغم
و گرنه شعر کجا سر زند به خانه‌ی من
همه به خاطر توست این عذاب و سوز و گداز
گواه می طلبی ؟! شعر من نشانه‌ی من
نه اینکه می چرخد در دهان زبان من است
که آتش است درونم و این زبانه‌ی من
فقط برای تو ای خوب! ای صداقت محض !
مدام شعله کشد عشق جاودانه‌ی من