باد با عطر تنش شانه به مویت زد و رفت

باد با عطر تنش شانه به مویت زد و رفت
ماه با دیدن تو خنده به رویت زد و رفت

ماه در کنج افق خیره به چشمان تو شد
همدم باد صبا بوسه به کویت زد و رفت

دست خورشید زده نور محبت به سرت
بوسه بر روی لب زمزمه گویت زد و رفت

عشق از کوچه دل عشوه گری کرد و گذشت
ناز خود از دل آیینه به سویت زد و رفت

آسمان رعد محبّت به سر بوته فشاند
عطر شبنم به تن پاک نکویت زد و رفت

عشق با فکر غزل جامه به گل زار سپرد
بیت زیبای غزل خامه ز بویت زد و رفت

سبز شد خانهٔ دل از گذر هالهٔ عشق
بوسه شوق بر آن سیب گلویت زد و رفت

#ارس_آرامی
دیدگاه ها (۱)

خلاف میل مردم دلبر مخصوص می‌خواهمکمی شوخی کند یعنی عزیز لوس ...

صبح باران که بگیرد تَرِ باران نشویخیس از بارش پی‌درپی گیلان ...

این غزل شور تمنای تو دارد... به کنارقصد بالیدن رویای تو دارد...

من باشم و وی باشد و می باشد و نیکی باشد و کی باشد و کی باشد ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط