آخرش یک نفر از راه میرسد که بودنش،

آخرش یک نفر از راه میرسد که بودنش،
جبران تمامِ نبودن هاست،
جبران تمامِ بی انصافی ها و شکستن ها...
یکی که با جادویِ حضورش، دنیای تورا متحول میکند
جوری تورا میبیند، که هیچکش ندیده
جوری تورا میشنود، که هیچکس نشنیده
و جوری روح خسته ی تورا از عشق و محبت، اشباع میکند؛ که با وجود او، دیگر نه آرزویی میمانَد برای رسیدن
و نه حسرت و اندوهی برای خوردن...
بعضی آدم ها، خودِ معجزه اند
انگار آمده اند تا تو مزه‌ی خوشبختی را بچشی
آمده اند تا دلیل آرامش و بلخندِ تو باشند
آمده اند که زندگی کنی...

•نرگس صرافیان طوفان•



به وقت۲۹دی‌چهارصدوچهار۰۰:۲۴






#متن#نرگس_صرافیان_طوفان#پست#آرامش