بوسه بزن بر رخ زیبای بهار

بوسه بزن بر رخ زیبای بهار

این درون آشفته  محتاج توست

آسمان زیباست و هوا عالی

اما دلم باز دلتنگ توست

بوسه  می زنم بر شکوفه های گیلاس

با تصور تو...

 

مرغ دلم در این قفس کوچک  بسیار غمگین است

خواهد مرد بی تردید  اگر تو دانه نپاشی 

اگر تو نشنوی آواز درونش را

بی تردید در گنجی از این حصار آهنی  خواهد مرد.

 

مرا بیش از این مرنجان ای زیبا

انتظاری بس طاقت فرساست ساعات دوری از تو

هیچ کس درک نمی کند  احوالم را

هیچ  کس نمی داند احساسم را

کاش تو بخوانی از چشمانم  حال درونم را.

 

بهار عمر من

مردانه اشک می ریزم

بدون جاری شدن بر گونه هایم

بدون  اینکه تو ببینی

مردانه  عاشقت شدم.

 

اگر همه دنیا مرا طرد کنند

اگر حتی قطره آبی لبان خشکم را  تر نکند

اگر تمام  وجودم  چو شمعی در راهت آب شود

خم بر ابرو نخواهم آورد،

 هیچگاه بر سر راه تو چون خاری سبز نخواهم شد

مردانه دوستت خواهم داشت

 تا ابد مردانه  برایت خواهم ماند

و روزی در سکوت 

 در  همین گوشه حصار جان خواهم سپرد...



دوستت دارم  ای روشنایی خانه  قلبم

دوستت دارم ای  مونس  همه  روزهایم

دوستت دارم و تا ابد مردانه دوستت خواهم داشت