ﺣﺮﻑﻫﺎﯼ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ، ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ

ﺣﺮﻑﻫﺎﯼ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ، ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ
ﺩﺭﺩﻫﺎﺳﺖ...
ﺗﻤﺎﻡ "ﺩﻭﺳﺘَﺖ ﺩﺍﺭﻡ" ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ!
ﺗﻤﺎﻡ "ﺑﻮﺩﻧﻢ ﺑﻪ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﻭﺻﻞ
ﺍﺳﺖ"ﻫﺎ!
ﺗﻤﺎﻡ "ﻧﺒﺎﺷﯽ، ﻧﯿﺴﺘﻢ" ﻫﺎ!
ﺗﻤﺎﻡ " ﻧﺮﻭ،ﺑﻤﺎﻥ" ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﭘﺮ
ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﻭ ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ!!

ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ ﭘﯿﭻ ﻭ ﺧﻢﻫﺎﯼ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺶ،
ﮔﻠﻮﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﺷﯿﺪ...
ﺩﻟﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ...
ﺍﻣﺎ ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ!!
ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ ﻭ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﺩﻝ، ﺗﻨﮕﻨﺎﯼ ﺑﻮﺩﻧﻤﺎﻥ ﺷﻮﺩ...
ﻭ ﻫﺮﺭﻭﺯ ﺗﻨﮓ ﺗﺮ...
آﻧﻘﺪﺭ ﺗﻨﮓ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻗﻄﺮﻩ ﺑﺎﺭﺍﻥ،
ﺍﻭ ﻫﻢ ﺳﺮ ﺳﻮﺩﺍﯾﯽ ﮔﺮﻓﺖ...