3-2 فرآوریشیوهء «رعیت دارسالاری» (ویرایش 2)

3-2 فرآوریشیوهء «رعیت دارسالاری» (ویرایش 2)
_________________________________________________
1- در هنگامهء برپائی «فرآوریشیوهء رعیت دارسالاری» ، بمانند هنگامهء برپائی «فرآوریشیوهء برده دارسالاری» ، «همیاری» (تعاون) ، همچنان «کنار گذاشته شده» ماند ؛ و بجای آن ، روش های گوناگون زورگوئی «رعیت دارها» به «رعیت ها» ، با بکارگیری چندین گونهء «پایش (کنترل)» ، «بازرسی» ، «کیفر دادن (مجازات کردن)» ، و «انگیزه بخشی (تشویق)» دربارهء (درمورد) بردگان ، برپا شد.

2- «رعیت ها» ، بسیار کمتر از آن اندازه ای که کار می کردند ، از کارآوردها (محصولات کار) بهره مند می شدند.

3- در هنگامهء برپائی «فرآوریشیوهء رعیت دارسالاری» ، تنها « رعیت داران» ، پروانه (اجازه) داشتن «سرمایه» را داشتند ، و «رعیت ها» ، همچون «برده ها» ، از داشتن «سرمایه» ، «نابهره مند» (محروم) ماندند.

روند پدید آمدن «فرآوریشیوهء رعیت دارسالاری» :
_________________________________
از سال 300 زادروزی (میلادی) «امپراتوری روم» با «نابسامانی سودآورشی سختی» (بحران اقتصادی شدیدی) روبرو شد ؛ پایابراین (بنابراین) ، در سال 332 زادروزی (میلادی) ، امپراتور روم که کنستانتین نام داشت ، خرید و فروش و همچنین جابجا کردن برده ها ، و همچنین دگرش یافتن پیشهء برده ها را ناچمی (غیر قانونی) کرد . کنستانتین میدانست که با جابجا کردن برده ها و دگرش دادن پیشهء آنها ، برده ها نمی توانند در یک پیشه ، به چیره دستی دست یابند ، و بگفتار خودمانی ، «همه کاره – هیچ کاره» می شوند . با به کنش در آمدن (اجرا شدن) این چم (قانون) ، «فرآوریشیوهء رعیت دارسالاری» ، آغاز گردید.
با روی کار آمدن فرآوریشیوهء (شیوهء تولید) «رعیت دارسالاری» ، «برده» به «رعیت» دگرش یافت ؛ ولی کسی نمی توانست «رعیت ها» را «خرید و فروش» و «جابجا» کند ، و همچنین ، «رعیت زاده ها» این پروانه (اجازه) را نداشتند که پیشهء دیگری جز پیشهء پدرشان را برای خود برگزیند ؛ ولی فرجاترین (مهمترین) ویژگی «رعیت ها» ، همان «بی سرمایه» بودنشان بود . «رعیت ها» در ریخت یک خانوادهء بزرگ در زمین یک «رعیت دار» کار می کردند و رسهء (سهم) آنها از کارآوردها (محصولات) ، به اندازهء بخور و نمیر بود.