خوبِ من!

خوبِ من!
هیچ میدانی وقتی که دارمَت،
پُر از خنده ام؟
قلبم می خندد،روحم میخندد،
"چشمانَم" امّا از شوقِ دیدنت،
عمیقاً می خندند...
خلاصه اش کنم؛
در من هر چه هست
سراسَر "خنده" می شود و بس!