حواسمان باشد هیچگاه از اطرافیان خود نپرسیم:

حواسمان باشد هیچگاه از اطرافیان خود نپرسیم:
پدر یا مادرت، چگونه از دنیا رفت؟
هیچگاه از پدر یا مادری نپرسیم که فرزندتون چطوری درگذشت؟ ،
هیچگاه از کسیکه هنوز کاری واسه خودش پیدا نکرده (خصوصا در جمع) نپرسیم؛ هنوز بیکاری؟
اگر هم کاری از دستمون بر میاد، تو جمع اینکار رو نکنیم. ،
هیچگاه از فقیر و تنگدست نپرسیم؛ پول احتیاج داری؟
بدون اینکه بخواد، بهش بدیم تا همیشه براش عزیز بمونیم و حرمت و احترام رو حفظ کنیم.
شما خواهرم...
هیچگاه از زنـے که بچه دار نمیشه نپرسید؛ هنوز بچه دار نشدین؟
بلکه از یزدان پاک بخواهید بهشون فرزندی نیکو عطا کنه. ،
هیچگاه از میهمان نپرسیم؛ آب یا خوراکـے میل دارید؟
بلکه بدون چون و چرا ازش پذیرایـے کنیم.
به این میگن میهمان نوازی. ،
هیچگاه از مجردی نپرسیم؛ چرا هنوز ازدواج نکردی؟
بلکه از یزدان پاک بخواهیم، همسری شایسته نصیبش گرداند. ،
هیچگاه بخاطر خنداندن دیگران کسـے را مسخره نکنیم،
همیشه آنچه برای خود نمـے‌پسندیم برای دیگران هم نپسندیم.