عشق، محبّت بی‌حساب است

عشق، محبّت بی‌حساب است
جهت آن گفته‌اند که
صفات حق است به حقیقت
و نسبت
عشق یعنی محبت کردن بدون انتظار بازگشت. برای همین است که عده ای اعتقاد دارند که عشق از صفات حقیقی خداوند است و فقط مجازاً می توان آن را به انسان نسبت داد. زیرا فقط خداوند است که بدون چشمْ داشت می تواند ببخشد. اگر بدون انتظار بازتاب عمل و کارما و بسیاری از حساب کتابهای دیگر بتوانیم محبت کنیم، آن وقت می توان آن را عشق نامید.