دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد

★دیشب به سرم باز هوای دگر افتاد
★در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد
★چشمم به ضریح شه والا گهر افتاد
★این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد:
★با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

★این قبر غریبُ الغُربا، خسرو طوس است
★این قبر مُعین الضعفا، شمس شموس است
★خاک در او ملجأ ارواح و نفوس است
★باید ز ره صدق بر این خاک درافتاد
★با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

★اولاد علی شافع یوم عرصاتند
★دارای مقامات رفیع الدرجاتند
★در روز قیامت همه اسباب نجاتند
★ای وای بر آن کس که به این آل درافتاد
★با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

★کام و دهن از نام علی یافت حلاوت
★گل در چمن از نام علی یافت طراوت
★هر کس که به این سلسله بنمود عداوت
★در روز جزا جایگهش در سقر افتاد
★با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد

★هرکس که به این سلسله پاک جفا کرد
★بد کرد و نفهمید وغلط کرد و خطا کـرد
★دیدی که یزید از ستم و کینه چه‌ها کرد
★آخر به درک رفت و به روحش شرر افتاد
★با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد
‌★ای قبله هفتم که تویی مظهر یاهو
★ای حجت هشتم که تویی ضامن آهو
★ما جمله نمودیم به سوی حرمت رو
★از عشق تو در قلب و دل ما شرر افتاد
★با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد❤