بارالها دوستت دارم و میدانی خودت

بارالها دوستت دارم و میدانی خودت
حرفهایم را نگفته پیش می خوانی خودت

آسمان هم مثل من ماه خودش نادیده است
چون که او هم تا سحر از نیمه شب باریده است

دوست دارم عشق من بر یار من ثابت کنی
یاورم باشی و رفع درد و هر حاجت کنی

در تمام عمر خود از بی وفایی گفته ام
من جفاها دیده ام با گریه هایم خفته ام

ترسم اَر روزی نبینم روی ماهش جان دهم
از غمش سوزم خداوندا ، ز کف ایمان دهم

بارالها بی کسم او را فقط خواهم بدان
آرزویم را عطا کن بنده ات از خود مَران

با وفا مگذار با غمها نشینم من چنین
بارالها دوستت دارم خودت دانی همین