نیستی. نیستی که ببینمت

نیستی. نیستی که ببینمت
.
نیستی راه برویم تمام این شهر را. نیستی هی راهم را کج کنم که نزدیکتر باشم. نیستی دستت را بگیرم و هی بین شصت و باقی انگشت‌هایت را ناز کنم
.
نیستی برویم پیتزا بخوریم. نیستی سیب زمینی‌های کنار مرغ سوخاری‌ات را ناخنک بزنم. نیستی زود سیر شوم و چشم غره بروی که باید تا تهش را بخوری و خودم را لوس کنم که نمی‌توانم. نیستی نوشابه بخورم و چشم غره بروی که مریض می‌شوی، که قند می‌گیری، که می‌میری
.
نیستی فشارت بیفتد. نیستی برایت آب قند بیاورم و بغل. نیستی بپرسم الان کدامش را بیشتر دوست داری؟
.
نیستی با هم ظرف بشوریم. نیستی من کف بمالم تو آب بکشی، نیستی اذیتت کنم، نیستی دست کفی را بیاورم روبروی صورتت، نیستی اذیتم کنی، نیستی آب بپاشی‌ رویم، نیستی دست‌هایمان بوی ریکا بگیرد، نیستی دست‌هایمان پیر شود، نیستی قول بدهیم تا آخر، تا وقتی دست‌هایمان واقعی همان‌قدر پیر شود، پای هم می مانیم
.
نیستی قربانت بروم. نیستی فدایت شوم. نیستی برایت تب کنم. نیستی برایت بمیرم. نیستی برایت نگران شوم. نیستی برایت دیوانه شوم. می‌بینی؟ می‌بینی چقدر نیستی؟ می‌بینی چقدر به من بودن بدهکاری؟ ولی دیوانه‌ام دیگر. دوستت دارم، به اندازه همه نبودن‌هایت.
.
پ.ن:
گفتم: چشمم، گفت: براهش میدار
گفتم: جگرم، گفت: پر آهش میدار
گفتم که: دلم، گفت: چه داری در دل
گفتم: غم تو، گفت: نگاهش میدار

#از_من_به_همسرم