وقتی که شب، دیوانه‌ی عطر تنش باشد

وقتی که شب، دیوانه‌ی عطر تنش باشد
آیینه حق دارد که محو دیدنش باشد
از هُرم تن‌پوشش چنین بر خود گمان بردم
آتشفشانی در پس پیراهنش باشد
بوی گل سنجد هوا را هم هوایی کرد
تا خوشه‌چین گوشه‌ای از دامنش باشد
در جنگ تن با تن حریف او نخواهم شد
وقتی سلاحش بوسه‌ی مردافکنش باشد
بی او به سر بردن نمی‌اندازدَم از پا
وقتی به دل شوقِ به دست آوردنش باشد
خو کن به عشق ای دل که هر کس دلبری دارد
این طوق باید تا ابد بر گردنش باشد