زنی‌که‌شعرمی‌فهمد ، جهانی‌ناب‌می‌خواهد ؛

زنی‌که‌شعرمی‌فهمد ، جهانی‌ناب‌می‌خواهد ؛
به‌تندیس ِ‌تنش‌ابریشم ِ مهتاب‌می‌خواهد . .

به‌شوق‌دیدن‌خوشبختی‌اش‌در‌قصر‌آینه . .
دلی‌شیدا ، قدی‌رعنا ، رخی‌جذاب‌می‌خواهد ؛

همان‌زن‌که‌برای‌پرسه‌های‌خیس‌بارانش؛
فروغ ُ شاملو ُ قیصر ُ سهراب‌می‌خواهد . .