کدخدائی که گمان کرده خدای ده ماست

کدخدائی که گمان کرده خدای ده ماست
کدخدائیست … خدانیست … بلای ده ماست

روزگاریست به گوش همه خواند که خدا …
خانه اش در ده ما نیست جدای ده ماست

بینوا بی خبر از حال و هوای ده ماست
کدخدا دیر زمانیست … زمانیست که دیوانه شده ست

از زمانی که به دیدار خدا رفته و در خانه شده ست
خانه را دیده خدا را نه! ولی با همه بیگانه شده ست

غافل از آنکه خدا در همه جای ده ماست
بینوا بی خبر از حال و هوای ده ماست