آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست،

آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست،

چراکه:

اگر بسیار کار کند، می‌گویند احمق است! اگر کم کار کند،

می‌گویند تنبل است! اگر بخشش کند،

می‌گویند افراط می‌کند! اگر جمعگرا باشد، می‌گویند بخیل

است! اگر ساکت و خاموش باشد می‌گویند

لال است!!!

اگر زبان‌آوری کند، می‌گویند ورّاج و پرگوست...! اگر روزه

برآرد و شب‌ها نماز بخواند می‌گویند

ریاکاراست!!! و اگر نکند میگویند کافراست و بی‌دین .....!!!

لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد و جز ازخداوند

نباید ازکسی ترسید.