می خواهم یادت بماند که من هستم ...

می خواهم یادت بماند که من هستم ...
که تو هستی
که زندگی زیباست ...
اگر من باشم ...
اگر تو بخندی
یادت بیاید که رسیدن سخت بود روزها سخت تر و ثانیه ها ...
یادت بماند که می توان با هم بود که می توان باهم ماند
که با هم ستاره شد
من با تو زیبایم ...
با تو آرامم ...
با تو آزادم
و تو با من همه را می فهمی ... همه ی مفهوم نامفهوم زندگی را
یادت بماند که می مانم ...
که دوستت دارم ...
که آرامم
و من یادم بماند که تو هستی که دوستم داری
که خواهی ماند که خواهی گفت که خواهی دید
و ما می دانیم که باهم بودن زیباست گرچه دشوار و ناهموار
شاید که رهگذر ثانیه ها روزی بداند که برایم چیستی
که معنایی ...
که تنها بهانه ای
و شاید شکوفه های درخت گیلاس
پس تو را به تمامی شرم زندگی قسم می دهم
با من بمان ....