دوستداران کوروش پاسخ می دهند

دوستداران کوروش پاسخ می دهند

متن تحریفی و دروغین:

کوروش پرستها هرگز به شما نخواهند گفت، در کتیبه فتح بابل، هرگز از آزادی بردگان و حقوق مشعشع زنان! سخنی گفته نشده و بلکه کوروش در آن به بوسیدن دو پای خود و باجگیری از اقوام شکست خورده افتخار می کند.

پاسخ:

منظور از کوروش پرست را نمی‌دانیم ولی دوست داران کوروش به شما خواهند گفت که ترجمه های نا معتبر و  تحریفی از استوانه کوروش را نخوانید.

در استوانه کوروش اینچنین آمده است:

درماندگان باشنده در بابل را که (نبونئید) ایشان را به رغم خواست خدایان یوغی داده بود نه در خور ایشان، درماندگی هاشان را چاره کردم و ایشان را از بیگاری برهانیدم.

 (استوانه کوروش، بندهای ۲۵ و ۲۶، برگردان ارفعی).

این خود نشان دهنده آزادی افرادی است که نبونئید به نا حق از آنها بیگاری می‌کشیده است. در نتیجه بسیاری از برده‌های نبونئید آزاد شدند.

اما درباره مقابله با برده داری به صورت کلی در بابل توسطهخامنشیان باید توجه داشت که این موضوع به صورت  تدریحی انجام گرفت. به طوری که با توجه به اسناد بابلی متوجه می‌شویم رفته رفته قیمت برده‌ها افزایش یافت و قیمت برخی خدمات دیگر و کالاهای اساسی ثابت ماند و این خود باعث می‌شد که برده داری دیگر صرفه اقتصادی نداشته باشد در نتیجه برده داری به  سمت حذف شدن پیش می‌رفت.

کسی هم ادعا نکرده که در استوانه کوروش از حقوق مشعشع زنان گفته شده است، بلکه استوانه کوروش به صورت کلی مردم را در نظر گرفته و جنسیت در آن مطرح نشده است. بر اساس الواح به جا مانده از دوران هخامنشی مشخص می‌شود که بانوان شرایط مناسبی در آن دوران داشتند. گرچه این الواح مرتبط با دوران پس از کوروش بزرگ هستند و بیشتر مربوط به دوران داریوش بزرگ می‌باشند اما کلیت این اسناد بازگو کننده سنت‌هایی است که احتمالا از گذشته در میان ایرانیان وجود داشته است. شاید به دلیل چنین سنت‌هایی بود که داستان‌های مشهوری درباره رفتار خوب کوروش با بانوان در منابع آمده است که می‌توان به داستان پانته‌آ اشاره کرد.

همچنین بهتر است از تمثیل‌هایی مانند بوسیدن پا سوء استفاده نکنیم. نکته مهم آن است که «بوسیدن پا» در متون بین‌النهرین تمثیلی برای فرمانبرداری است. نه اینکه واقعا مردم همه آمدند و پای کوروش را بوسیدند! چنین تمثیلی در متن‌های فراوان بین‌النهرین آمده است. در متن استوانه کوروش، این تمثیل بسیار مردم مدارانه‌تر به کار رفته است. به طوری که از متن استوانه کوروش چنین برمی‌آید که افراد با اختیار کامل به نزد کوروش آمدند و مراتب فرمانبرداری را به جا آوردند. ذکر بوسیدن پا در کتیبه‌های بین النهرین به چند هزار سال قبل از دوره کوروش بر می‌گردد و چون کاتبان استوانه کوروش بابلی بودند از همان تمثیلات برای نشان دادن فرمانبرداری مردمان استفاده کردند. با توجه به تعداد غلو آمیز افراد  می‌شود فهمید که اشاره این کتیبه‌ها به بوسیدن پا بیشتر یک تمثیل هست تا واقعیت.

فراموش نکنیم که به نظرمی‌رسد استوانه‌ای که به استوانه کوروش مشهور شده است، گزارشی از رفتار وسخنان کوروش است که توسط کاتبان بابلی تهیه شده است. همانند یهودیان که اتفاقات را گزارش کرده‌اند.  کوروش هم که به اقوام و ملل گوناگون احترام می‌گذاشته است به نوشته‌های آنها هم احترام گذاشته است.

دوست داران کوروش به شما خواهند گفت که نوشته‌هایبزرگان و متخصصانی مانند دکتر شاهرخ رزمجو را درباره استوانه کوروش بخوانید. نظر دکتر رزمجو درباره استوانه ای که از «صلح، رهایی، شادی و آرامش» می‌گوید بسیار  قابل توجه است.

جدا از این، تحریف کوروش‌ستیزان درباره باج آوردن اقوام و ملل گوناگون قابل توجه است! در استوانه کوروش نقل می‌شود که اقوام و ملل با خواست خودشان مالیات را آوردند!! در واقع متن استوانه حمایت داوطلبانه اقوام گوناگون از کوروش را نشان می‌دهد که باعث افتخار هر  فرمانروایی است. به عبارت دیگر باز هم این بند بسیار انسان دوستانه است چرا که عدم اجبار در آوردن باج‌ها را القا می‌کند. اما اگر به راستی گرفتن مالیات کار بدی است، پس باید اکثریت مطلق دولت‌ها، از آغاز تا به امروز را سرزنش کنیم چرا که آنها مالیات می‌گرفتند!!

نوشتار اصلی:
http://kheradgan.ir/?p=15062

خردگان (http://kheradgan.ir/)