بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
سلام برحسین واولادحسین و اصحاب حسین، به ویژه شما دوستداران و یاران عاشق، صادق و با وفای ایشان.
با ماه محرم، توجهات بیش از هر زمان دیگری، متوجه سید الشهداء، امام حسین علیه‌ السلام، باب الحوایج ابوالفضل العباس، زینب کبری، علی اکبر و اولاد، خاندان و یاران آن حضرت علیهم‌ السلام و مصیبت‌ های وارده به ایشان می‌گردد.با این توجه، ابتدا دل‌ها متأثر و عزادار می‌شوند و این تألم و غم شدید، در لباس‌های سیاه به نشانه‌ عزادار بودن و سپس سیاه‌ پوش کردن شهرها و کل کشور ظهور و بروز می‌ یابد و هر جرعه آبی،لب‌ های خشک و عطشان وسینه‌ های سوخته از جهالت، ظلم و جفای آنانی که باید یار می‌ شدند را به یاد می‌ آورد.
اما،کمال این عاطفه و محبت،منوط به تفکر ها،شناخت‌ها ونگرش‌هاست.
مکرر به ایشان عرض نموده‌ایم: يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيما، یعنی: ای کاش که من با شما بودم و به این فوز عظیم نایل می‌شدم. نهضت حسینی (ع) هم چنان ادامه دارد و دهه‌ محرم، فرصت بودن با امام و رسیدن به این فوز عظیم است.
اجازه دهید یک حکایتی نقل کنم : در جنگ جمل، یکی از یاران امیر المؤمنین علیه‌السلام به ایشان عرض کرد: ای کاش برادرم نیز اینجا بود و توفیق می‌یافت که در رکاب شما بجنگد ایشان پرسیدند: برادرت با ما بود؟یعنی از شیعیان ما بود؟ ایشان عرض کرد: بله، ولی الان سفر است. ایشان فرمودند: پس در این جنگ نیز با ماست.
این حال ماست.اگر باامام حسین علیه السلام هستیم،درکربلا و عاشورا نیز هستیم.(إن‌شاء الله).
حال فرض کنید که توفیق یافتید به ندای هَل مِن ناصر یَنصُرنی ایشان، لبیک بگویید. یا همچون حبیب بن مظاهر، یا همچون مسلم بن عوسجه، یا مانند حرّ بن یزید ریاحی.
وقتی در محضر ایشان حاضر شدید، آن هم در شرایط کربلا و موقعیت عاشورا، ابتدا باید اعلام مواضع خود را بنمایید. هرکسی می‌تواند مسلمان یا شیعه باشد، اما هرکسی نمی‌تواند کربلایی و عاشورایی باشد.
خیلی‌ها از مدینه تا کربلا با ایشان بودند خیلی‌ها در همان ده روز نیز با ایشان بودند خیلی‌ها در جناح دشمن بودند خیلی‌ ها نه این طرفی بودند و نه آن طرفی،اما می‌گفتند: دلمان با شماست خیلی‌ها دل‌ شان با حضرت بود و شمشیر شان علیه حضرت خیلی‌ها دور شدند که اصلاً نبینند و نشنوند خیلی‌ها به امید حکومت آمده بودند و وقتی دیدند نه تنها خبری از حکومت نیست،بلکه جهاد وشهادت در پیش است، برگشتند.(ادامه دارد...)