دعوا کن ...

دعوا کن ...

ولی با کاغذت....

اگراز کسی ناراحتی یک کاغذ بردار و یک مدادهرچه خواستی
به او بگویی روی کاغذبنویس.....

خواستی داد هم بکشی تنها سایز کلماتت را بزرگ کن ....

نه صدایت را ...

آرام که شدی برگرد و کاغذت را نگاه کن

آنوقت خودت قضاوت کن...

حالا میتوانی تمام خشم نوشته هایت را با پاک کنت پاک کنی....

دلی هم نشکانده ای....

وجدانت را نیازرده ای.....

خرجش همان مداد و پاک کن بود.....

نه بغض و پشیمانی.....

گاهی میتوان از کوره خشم پخته تر بیرون آمد....

مهربان زندگی کنیم.....

محال است بارانی از محبت به کسی هدیه کنی ودستهای
خودت خیس نشود چه زیباست


بی قیدوشرط عشق بورزیم

بی قصدوغرض حرف بزنیم

بی دلیل ببخشیم وازهمه مهمتر


بی توقع به تمام موجودات محبت کنیم..