هنوزم تو خیابون دنبال ستگریزه میگردم..

هنوزم تو خیابون دنبال ستگریزه میگردم..
تا دلم واسه بچگی هام تنگ میشه میخندم..
هنوزم از رقص و فریاد و شلوغی بیزارم..
شبم با صدای فرهاد و فروغی بیدارم..
هنوزم به بازی زمونه قه قه میخندم..
زیر دوش آب حموم رو به چه چه می بندم..
یه چن سالی میشه به امید فردا سرحالم..
یه چن سالی میشه که شب یلدا سر کارم..
همیشه خودمو از یه شخص لـ.ـا.شـ.ـی سَوا دیدم..
تو سلمونی هم سرمو با ماشین تراشیدم..
همیشه با ورق و قلم تنها و ویلونم..
همیشه حباب میدم با چند کام قلیونم..
مادر میگفت من خودم رو از درد و غصه کشتم..
کاش میدونست که با دعاش گرم و قرصه پشتم..
کاش میدونست نصیحت حرفاشو میگیرم..
کاش میدونست میمیرم تا ناراحتیشو می بینم..
هنوزم تو پیاده رو قدم که میزنم..
نونی دیدم میزارم گوشه لگد نمیزنم..
هنوزم پاتوق تفریحاتم رودخونه و نـَهره..
پاتوق آرامشمم تو زورخونه ی شهره..
تو وجودمم ندارم از سابقه شکایت..
عشق داش آکل صادق هدایت..