به ما که رسید عشق هایِ اسطوره ای از مد افتاد و جایش را عش

به ما که رسید عشق هایِ اسطوره ای از مد افتاد و جایش را عشق های بی سرانجام و یک طرفه گرفت...
به ما که رسید دوست داشتن شد تو را دوست دارم ولی نبودی جایت را خالی نمیگذارم پرش میکنم با بهتر از تو...
به ما که رسید دوستت دارم شد تکه کلام و هیچ قندی توی دلمان آب نشد و هیچ حسی نداشتیم موقع گفتنش و حتی به آدم های ندیده و نشناخته گفتیم این جمله حرمت دار را...
به ما که رسید بوسه ها مزه ی هوس داد به جای عشق
و آغوش شد فقط برایِ لمسِ تن نه برای رفعِ دلتنگی و دوریِ یار...
به ما که رسید ماندن شد سخت ترین کارِ دنیا و فراموش کردنِ همه چیز ممکن ترین...
به ما که رسید انگار زیر قول و قرار زدن و دروغ گفتن شد افتخار و یکی از یکی پر افتخار تر شدیم...
از نشدن ها گله میکنیم،
فکرش را هم نمیکنیم باعث و بانی این همه تلخی آخر قصه ها
دلیلِ این همه بغض ها و نرسیدن ها فقط خودمانیم...