امیرزاده ابوالحسن: " یاداشت ها "

امیرزاده ابوالحسن: " یاداشت ها "

شبی در خلوت تنهایی ، میان خواب و بیداری ، روح مرا شوق دانستن فرا گرفت.
از بزرگان ادب و اندیشه پرسیدم :
" زندگی چیست؟"


❤️خیام خندید و گفت :
نسیمی‌ ست میان دو نیستی ، بنوش پیش از آنکه بگذرد.


❤️مولانا گفت :
رقصِ آفرینش است ، اگر دل بلرزد.


❤️حافظ آرام در گوشم گفت :
زندگی لحظه‌ای‌ست میان باده و بیداری ، میان غم و شادی ، فرصتی کوتاه برای رندی و پیوند زدن میان شیرینی و تلخی هستی.


❤️سعدی گفت :
مدرسه‌ی صبر و مهر است ، اگر شاگردِ دل باشی.


❤️شمس گفت : آتشی است که اگر نسوزی ، نمی‌تابی.


❤️عطار آهی کشید :
سفری است از خود تا معشوق ، بازگشتی بی‌پایان.

❤️نظامی گفت :
کاروانی‌ست گذرا ، تنها آنان که در راه عشق و دانایی گام برمی‌دارند ، از این گذرگاه نامی جاودان می‌برند.


❤️صادق هدایت گفت :
چراغی‌ست لرزان در اتاقی تاریک ، که هر لحظه ممکن است خاموش شود ، اما انسان با وسواس و ناامیدی ، همچنان نگاهش می‌کند.

❤️سهراب گفت :
شستنِ چشم است در آبِ حضور.


❤️فروغ گفت :
تولدی دیگر است ، هر صبح که بیدار می‌شوی.

❤️شاملو گفت :
زندگی فرصت کوتاهی ست برای دوست داشتن

❤️سیمین دانشور گفت :
شعله‌ای‌ست که در سردترین شب‌ها باید زنده نگهش داشت.

❤️ابتهاج گفت :
سایه‌ای است که با نور معنا می‌گیرد.


❤️عباس معروفی گفت :
تردیدی‌ست که به یقین نمی‌رسد ، اما راه می‌سازد.


❤️محمود دولت‌آبادی گفت :
زندگی یعنی رنج ، یعنی ایستادن در برابر باد دلی پر از حرمت انسان.

❤️بیضایی گفت :
صحنه‌ای است که در آن باید نقشِ خود را کشف کرد.

❤️احمد محمود گفت :
زندگی یعنی ایستادن در میان باد و باران تلخی‌ها ، با امیدی که شاید هیچ کس جز خودت نمی‌تواند حفظش کند.

❤️مسعود کیمیایی گفت :
زندگی یعنی ایستادن ، یعنی حفظ مرام و معرفت ، در جهانی که همه اهل معامله‌اند.




❤️❤️❤️ من ، در میانِ این همه صدا و نوا ، دریافتم که زندگی :

🍃 "سفری کوتاه میان نخستین نفس و آخرین نگاه است .🍃