در سلطنت چشم تو هر کار حلال است

در سلطنت چشم تو هر کار حلال است
خون کردن و آتش زدن و دار حلال است

تا با من مشروطه طلب زمزمه ات هست
هر ظلمِ تو ای ظالم خونخوار حلال است

از باور به ذات وجود و تهِ انکار
جایی که تو هستی همه افکار حلال است

آتش بزنم همچو که تائیس زد آتش
آتش زدن شهر من این بار حلال است

کمتر بکن این ناز و مرا بیش مرنجان
گاهی تلفن ، وعده و دیدار حلال است

دیشب زده ام فالِ به حافظ که درآمد :
هر پیک تو از کنج لبِ یار حلال است...