سكوت را به تو دادم ، جواب جايز نيست

سكوت را به تو دادم ، جواب جايز نيست
ببين كه رفته مسافر ،‌ شتاب جايز نيست

تو آسمان دلم را به بالِ غم زده‌ای
نگو دوباره بدانم ،‌ حساب جايز نيست

نگاه چشم تو پر زد ، كسی صدايت كرد
به راه بسته‌ی تو ، انشعاب جايز نيست

من از ستاره تو را تا سپيده آوردم
تو منشأ همه رنگی ، نقاب جايز نيست

من آتشم كه ببينی چگونه می‌سوزم
به اوج شعله رسيدم ، عذاب جايز نيست

هميشه بال و پرم را كلاغ‌ها كندند
برای اينكه بترسم عقاب جايز نيست ...